تا به کی دارم روان خویش را در اضطراب

مرغ جان را تا به کی محبوس دارم در قفس

چهره توفیق را تا چند پوشم در نقاب

چند در تعمیر دنیاکوشم و تخریب دین

مصطفی فرمود ان الناس فی الدنیاء ضیف

حاصلش یعنی لدواللموت وابنوا للخراب

درنمانم زین سپس درکار و بار خویشتن