به توکج رود هرکه چون خط ترسا

حمام از خطابت به سیمرغ غالب

پلنگان به صحرا نهنگان به دریا

ز خشم تو خائف ز قهر تو هارب

بسوزاد قلبش چو قندیل راهب

به تن باز ناید ز انفاس عیسی

روانی که از رحمتت گشته خائب