در یکی جوشن نهان یابند صدافراسیاب

چون تو از مکمن برون آیی به عزم رزم خصم

باتنی چون آسمان و بارخی چون آفتاب

بر یکی توسن عیان بینند صد اسفندیار

خونفشان گردد چنان تیغت که گر تا روز حشر

خاک راکاوی نیابی هیچ جز لعل مذاب

خنجرت چون نوعروسان در شبستان خلق را