کی توانی گردد از وصل جوانی کامیاب

چون جبان جنگجو باشد جوان ننگ جو

لیکن آن از تیر و این از پیر دارد اجتناب

تو جوانی با توان و من توانی ناتوان

گر ز خودرایی خودآرایی که من بیخود شوم

نیست محتاج خودآرایی خدا را آفتاب

بس که لاغر ز اشتیاقم بس که دلتنگ از فراق