مهر مویت گر عذاب جان به جان خواهم عذاب

قامتت را سرو ناز از راستی قایم مقام

طلعتت را ماه بدر از روشنی نایب مناب

عشق رویت گر بلای دل به دل جویم بلا

بی توگر زین بعد همچون رعد نالم دور نیست

وعدهمچون رعد نالدچون شود دوراز رباب

گر دهانت نیست سیمرغ از چه باشد بی نشان