بیست تن در یک قفس برگو چسان آرند تاب

بیست تن ماهی صفت خوشدل به آب استیم و بس

آب مان باشد طعام و آب مان باشد شراب

تاب دلتنگی نیارد در قفس یک مرغ و بس

خدمتی جز شعر فرما مر مراکاین روزگار

شاعری ننگست کش نتوان شنود از هیچ باب

وز طریق لفظ و معنی بیش از این یک فرق نیست