دعوت جبریل بی عونش نگردد مستجاب

گر جنینی را نباشد داغ مهرش بر جبین

از مشیمه مام پوید واژگون زی پشت باب

طاعت میکال بی مهرش نیفتد سودمند

تا قدومش گشت زیب فرش خاک از عرش پا ک

قدسیان را ذکر لب یالیتنی کنت تراب

گر قوافی شد مکرر غم مخور قاآنیا