خرد به سهو سرودش به ره قرین سحاب

به سیم و زر چوکند سکه نام نیک تو را

ز فر نام تو صاحبقران شود ضراب

به چرخ خواست کند دود مطبخ تو صعود

چنان به گرد خود از ننگ این سخن پیچعد

که نارسیده به گردون شد از خجالت آ ب

شبی ز روی تفاخر هلال گفت به چرخ