چنان به گرد خود از ننگ این سخن پیچعد

ز فر نام تو صاحبقران شود ضراب

به چرخ خواست کند دود مطبخ تو صعود

خرد به سهو سرودش به ره قرین سحاب

که نارسیده به گردون شد از خجالت آ ب

شبی ز روی تفاخر هلال گفت به چرخ

که باد پای ملک را منم خجسته رکاب