که از لقای تو دیوانه می شود بیتاب

شبی ز روی تفاخر هلال گفت به چرخ

که باد پای ملک را منم خجسته رکاب

جواب دادش کای هرزه گرد هرجایی

هزار همچو تو یک لحظه نقش می بندد

ز نیم جنبش خنگ ملک به لوح تراب

به روز رزمگه از خون پردلان گردد