فضای عرصه پیکارکان لعل مذاب

پرنگ هندی رومی تنت همی گیرد

مزاج زنگی از قتل خصم چون سقلاب

شود ز تربیت آفتاب شمشیرت

شها ز بزم حضور تو تا شدم غایب

رسد به گوشم من صار غایبا قدخاب

جدا ز خاک درت هرزمان خورم افسوس