بلی گزیر جز این نی که طفل بگریزد

به طرز پیر دل افسرده ز آرزوی شباب

کفی شهیدا بالله که من به هستی خویش

نه لایقم به خطاب و نه در خورم به عتاب

ز باب جانب مام و زمام در بر باب

گرم بسوزی و خاکسترم به باد دهی

به هیچ جا نکنم جز به درگه تو مآب