من از عنایت خاورخدای تن ندهم

هزار بنده چو شاه اخستان کهین بواب

ور او مسلسل از قهر اخستان بودی

به حبس وکنده وزنجیر و بند وقید وعذاب

که اوج عرش برینم شود حضیض جناب

زبان زگفته بیجا ببند قاآنی

که خود ستایی دور است از طریق ثواب