مصرع نخست · شماره 95
هر که مزروع خود بخورد به خوید
شاعرسعدیاثردیباچه
قالبسایر
در متن شعر
سطرهای پیرامون
برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.
- 92
اندکی مانده خواجه غره هنوز
# - 93
ای تهی دست رفته در بازار
# - 94
ترسمت پر نیاوری دستار
# - 95
هر که مزروع خود بخورد به خوید
انتخابشده - 96
وقت خرمنش خوشه باید چید
# - 97
بعد از تامل این معنی مصلحت چنان دیدم که در نشیمن عزلت نشینم و دامن صحبت فراهم چینم و دفتر از گفت های پریشان بشویم و من بعد پریشان نگویم
# - 98
زبان بریده بکنجی نشسته صم بکم
#
دربارهٔ این سطر
سطر شماره 95 از «دیباچه» است.