یکی از ملوک را شنیدم که شبی در عشرت روز کرده بود و در پایان مستی همی گفت

ما را به جهان خوش تر از این یک دم نیست

کز نیک و بد اندیشه و از کس غم نیست

درویشی به سرما برون خفته بود و گفت