کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 5

تا چه خورم صیف و چه پوشم شتا

شاعرسعدی

اثرحکایت شماره ۳۶ - دو برادر یکی خدمت سلطان کردی و دیگر به زور بازو نان خوردی باری این توانگر گفت درویش را که چرا خدمت نکنی تا از مشقت کار کردن برهی گفت تو چرا کار نکنی تا از مذلت خدمت رهایی یابی که خردمندان گفته اند نان خود خوردن و نشستن به که کمر شمشیر زرین به خدمت بستن....

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

2
به دست آهن تفته کردن خمیر
#
3
به از دست بر سینه پیش امیر
#
4
عمر گرانمایه در این صرف شد
#
5
تا چه خورم صیف و چه پوشم شتا
انتخاب‌شده
6
ای شکم خیره به تایی بساز
#
7
تا نکنی پشت به خدمت دو تا
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 5 از «حکایت شماره ۳۶ - دو برادر یکی خدمت سلطان کردی و دیگر به زور بازو نان خوردی باری این توانگر گفت درویش را که چرا خدمت نکنی تا از مشقت کار کردن برهی گفت تو چرا کار نکنی تا از مذلت خدمت رهایی یابی که خردمندان گفته اند نان خود خوردن و نشستن به که کمر شمشیر زرین به خدمت بستن....» است.