بر مخنث سلاح جنگ چه سود

صورت حال عارفان دلق است

این قدر بس چو روی در خلق است

در قژا کند مرد باید بود

ابریق رفیق برداشت که به طهارت می رود و به غارت میرفت. چندانکه از نظر درویشان غایب شد به برجی برفت و درجی بدزدید تا روز روشن شد آن تاریک مبلغی راه رفته بود و رفیقان بی گناه خفته بامدادان همه را به قلعه در آوردند و بزدند و بزندان کردند از آن تاریخ ترک صحبت گفتیم و طریق عزلت گرفتیم

والسلامه فی الوحده

شنیدستی که گاوی در علف خوار