کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 6

رنچ آورد طعام که بیش از قدر بود

شاعرسعدی

اثرحکایت شماره ۷ - یکی از حکما پسر را نهی همی کرد از بسیار خوردن که سیری مردم را رنجور کند گفت ای پدر گرسنگی خلق را بکشد نشنیده ای که ظریفان گفته اند به سیری مردن به که گرسنگی بردن....

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

3
نه چندان بخور کز دهانت بر آید
#
4
نه چندان که از ضعف ، جانت برآید
#
5
با آن که در وجود طعامست عیش نفس
#
6
رنچ آورد طعام که بیش از قدر بود
انتخاب‌شده
7
گر گل شکر خوری به تکلف زیان کند
#
8
ور نان خشک دیر خوری گل شکر بود
#
9
معده چو کج گشت و شکم درد خاست
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 6 از «حکایت شماره ۷ - یکی از حکما پسر را نهی همی کرد از بسیار خوردن که سیری مردم را رنجور کند گفت ای پدر گرسنگی خلق را بکشد نشنیده ای که ظریفان گفته اند به سیری مردن به که گرسنگی بردن....» است.