کجا پی تو افگنده ای این سخن

تو تازی بدین جنگ بر پیشدست

وگر شیر دل ترک خاقان پرست

بدو گفت بهرام پیشی تو کن

مقاتوره کرد از جهاندار یاد

دو زاغ کمان را به زه برنهاد

زه و تیر بگرفت شادان بدست