که در دیار غریبش به هیچ نستانند

وجود مردم دانا مثال زر طلی است

که هر کجا برود قدر وقیمتش دانند

بزرگ زاده نادان به شهر وا ماند

سیم خوبریویی که درون صاحبدلان به مخالطت او میل کند که بزرگان گفته اند : اندکی جمال به از بسیاری مال و گویند روی زیبا مرهم دلهای خسته است و کلید درهای بسته لاجرم صحبت او را همه جای غنیمت شناسند و خدمتش منت دانند.

شاهد آن جا که رود حرمت عزت بیند

ور برانند به قهرش پدر و مادر و خویش