کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 6

تو که در بند خویشتن باشی

شاعرسعدی

اثرحکایت شماره ۴ - یکی را دل از دست رفته بود و ترک جان کرده و مطمح نظرش جایی خطرناک و مظنه هلاک نه لقمه ای که مصور شدی که به کام آید یا مرغی که به دام افتد. باری به نصیحتش گفتند: ازین خیال محال تجنب کن که خلقی هم بدین هوس که تو داری اسیرند و پای در زنجیر....

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

3
جنگ جویان به زور پنجه و کتف
#
4
دشمنان را کشند و خوبان دوست
#
5
شرط مودت نباشد به اندیشه جان دل از مهر جانان برگرفتن.
#
6
تو که در بند خویشتن باشی
انتخاب‌شده
7
عشق باز دروغ زن باشی
#
8
گر نشاید به دوست ره بردن
#
9
شرط یاری است در طلب مردن
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 6 از «حکایت شماره ۴ - یکی را دل از دست رفته بود و ترک جان کرده و مطمح نظرش جایی خطرناک و مظنه هلاک نه لقمه ای که مصور شدی که به کام آید یا مرغی که به دام افتد. باری به نصیحتش گفتند: ازین خیال محال تجنب کن که خلقی هم بدین هوس که تو داری اسیرند و پای در زنجیر....» است.