کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 8

گر نشاید به دوست ره بردن

شاعرسعدی

اثرحکایت شماره ۴ - یکی را دل از دست رفته بود و ترک جان کرده و مطمح نظرش جایی خطرناک و مظنه هلاک نه لقمه ای که مصور شدی که به کام آید یا مرغی که به دام افتد. باری به نصیحتش گفتند: ازین خیال محال تجنب کن که خلقی هم بدین هوس که تو داری اسیرند و پای در زنجیر....

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

5
شرط مودت نباشد به اندیشه جان دل از مهر جانان برگرفتن.
#
6
تو که در بند خویشتن باشی
#
7
عشق باز دروغ زن باشی
#
8
گر نشاید به دوست ره بردن
انتخاب‌شده
9
شرط یاری است در طلب مردن
#
10
گر دست رسد که آستینش گیرم
#
11
ورنه بروم بر آستانش میرم
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 8 از «حکایت شماره ۴ - یکی را دل از دست رفته بود و ترک جان کرده و مطمح نظرش جایی خطرناک و مظنه هلاک نه لقمه ای که مصور شدی که به کام آید یا مرغی که به دام افتد. باری به نصیحتش گفتند: ازین خیال محال تجنب کن که خلقی هم بدین هوس که تو داری اسیرند و پای در زنجیر....» است.