کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 5

که دگر ناید آب رفته به جوی

چهرهٔ سعدیشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 2

    چون پیر شدی ز کودکی دست بدار

    #
  2. 3

    بازی و ظرافت به جوانان بگذار

    #
  3. 4

    طرب نوجوان ز پیر مجوی

    #
  4. 5

    که دگر ناید آب رفته به جوی

    انتخاب‌شده
  5. 6

    دور جوانی به شد از دست من

    #
  6. 7

    آه و دریغ آن زمن دل فروز

    #
  7. 8

    پیر زنی موی سیه کرده بود

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 5 از «حکایت شماره ۵ - جوانی چست لطیف خندان شیرین زبان در حلقه عشرت ما بود که در دلش از هیچ نوعی غم نیامدی و لب از خنده فراهم. روزگاری برآمد که اتفاق ملاقات نیوفتاد، بعد از آن دیدمش زن خواسته و فرزندان خاسته و بیخ نشاطش بریده و گل هوس پژمرده. پرسیدمش چه گونه ای و چه حالتست؟ گفت تا کودکان بیاوردم دگر کودکی نکردم....» است.