مصرع نخست · شماره 25گلزار با تاسف خندید بی تکلفشاعرکساییاثرسوگنامهقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.22نارو به نارون بر برداشتند غوغا#23باغ از حریر حله بر گل زده مظله#24مانند سبز کله بر تکیه گاه دارا#25گلزار با تاسف خندید بی تکلفانتخابشده26چون پیش تخت یوسف رخساره زلیخا#27گل باز کرده دیده باران برو چکیده#28چون خوی فرو دویده بر عارض چو دیبا#دربارهٔ این سطرسطر شماره 25 از «سوگنامه» است.سطر پیشینمانند سبز کله بر تکیه گاه دارا→سطر بعدیچون پیش تخت یوسف رخساره زلیخا←