چون پیش تخت یوسف رخساره زلیخا

باغ از حریر حله بر گل زده مظله

مانند سبز کله بر تکیه گاه دارا

گلزار با تاسف خندید بی تکلف

گل باز کرده دیده باران برو چکیده

چون خوی فرو دویده بر عارض چو دیبا

گلشن چو روی لیلی یا چون بهشت مولی