مصرع دوم · شماره 4نمک بسای و گذر بر تبنگوی نان کنشاعرکساییاثربه سفلگانقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.1عصیب و گرده برون کن ، وزو زونج نورد#2جگر بیاژن و آگنج ازو بسامان کن#3بجوش گردن و بالان و زیره باکن از وی#4نمک بسای و گذر بر تبنگوی نان کنانتخابشده5به گربه ده و به عکه سپرز وخیم همه#6و گر یتیم بدزدد بزنش و تاوان کن#7وزین همه که بگفتم نصیب روز بزرگ#دربارهٔ این سطرسطر شماره 4 از «به سفلگان» است.سطر پیشینبجوش گردن و بالان و زیره باکن از وی→سطر بعدیبه گربه ده و به عکه سپرز وخیم همه←