خاموشی آن لب به حیا داشت سوالی

پای طلبم ساقی مستان شرابست

یارب هوس شانه گیسوی که دارد

عمری ست که شمشاد به خون خفته آبست

دادیم دل از دست و نگفتیم جوابست

بیدل ز دثی چاره محال ست در ین بزم

پرداز تو هم آینه چندان که نقابست