بیدل ز دثی چاره محال ست در ین بزم

عمری ست که شمشاد به خون خفته آبست

خاموشی آن لب به حیا داشت سوالی

دادیم دل از دست و نگفتیم جوابست

پرداز تو هم آینه چندان که نقابست