هوس نمی برد از خلق ننگ عریانی

کشیده ام سوی خود دامنت ز بس به دو دست

به گوش دل نتوان زد نوای ساز رحیل

چو ناقه گر همه بربندی اش جرس به دو دست

تو هم بپوش دمی چند پیش وپس به دو دست

به دستگاه جهان غرورپا زده گیر

مچسب هرزه بر این دامن هوس به دو دست