صبح اگربالد به چشم من کف خاکسترست

عمرها شد عجزطاقت سوی جیبم رهبرست

در ره تسلیم دل پایی که من دارم سرست

تا فروغ شعله خورشید حسنی دیده ام

ای که بر نقش قدش دل بسته ای هشیار باش

سایه این سرو آشوب قیامت پرورست

ذوق تسلیمی به جیب امتحانت گل نریخت