کاروان ناله ایم و آتش ما دیگرست

هر سخن کز پرده ی تسلیم خارج گل کند

ناملایمتر ز آهنگ دف بی چنبرست

دست بردل نه ، زنیرنگ سراغ ما مپرس

بیدل از پرواز، خجلت دارم ، اما چاره نیست

ذره موهومم وگل کردنم بال و پرست