هر سخن کز پرده ی تسلیم خارج گل کند

نقش پایم هر کجا گل می کند چشم ترست

سعی ما بی دانشان گامری به همواری نزد

هر خطی کز خامه مجنون دمد بی مسطرست

ناملایمتر ز آهنگ دف بی چنبرست

دست بردل نه ، زنیرنگ سراغ ما مپرس

کاروان ناله ایم و آتش ما دیگرست