عشرت آهنگی ز بزم میکشان غافل مباش

آسمان تیره بختی ها سویدا اخترست

بعد مرگ، اجزای ما، توفانی موج هواست

تا نپنداری که ما را خاک گشتن لنگرست

آشیان رنگ اگر بی پرده گردد ساغرست

خاک اگر باشم به راهت جوهر آیینه ام

ور همه آیینه گردم بی تو خاکم بر سرست