بسکه شد خشک ازتب گرم محبت پیکرم

آشیان رنگ اگر بی پرده گردد ساغرست

خاک اگر باشم به راهت جوهر آیینه ام

ور همه آیینه گردم بی تو خاکم بر سرست

همچو اخگر بر جبین من عرق خاکسترست

عمرها شد می روم از خویش و بر جایم هنوز

گرد تمکین خرامت موج آب گوهرست