عمرها شد می روم از خویش و بر جایم هنوز

ور همه آیینه گردم بی تو خاکم بر سرست

بسکه شد خشک ازتب گرم محبت پیکرم

همچو اخگر بر جبین من عرق خاکسترست

گرد تمکین خرامت موج آب گوهرست

شور عشقت آنقدر راحت فروش افتاده است

کز تپش تا ناله بیمار صاحب بسترست