پیکر ما همچو شمع ازگریه شادی گداخت

دل به یاد پرتو حسنت سراپا آتشست

از حضور آفتاب آیینه ما آتشست

اشک هرجا بنگری آب است ، اینجا آتشست

تا نفس باقی ست عمر از پیچ وتاب آسوده نیست

می تپد برخویشتن تا خار و خس با آتشست