روز اگر خورشید باشد شمع شبها آتشست

تا نفس باقی ست عمر از پیچ وتاب آسوده نیست

می تپد برخویشتن تا خار و خس با آتشست

گرمی هنگامه آفاق موقوف تب است

عشق می آید برون گر واشکافی سینه ام

چون طلسم سنگ نام این معما آتشست

بی ادب از سوز اشک عاجزان نتوان گذشت