آبله در پا اگر بشکست صحرا آتشست

عشق می آید برون گر واشکافی سینه ام

چون طلسم سنگ نام این معما آتشست

بی ادب از سوز اشک عاجزان نتوان گذشت

شمع تصویریم ، از سوز وگداز ما مپرس

پرتوی از رنگ تا باقی ست ، با ما آتشست

غرق وحدت باش اگر آسوده خواهی زیستن