دست حاجت تا بلندی کرد استغنا نشست

نخلهای این گلستان جمله نخل شمع بود

هرکه امشب قامتی آراست تا فردا نشست

آبرو با عرض مطلب جمع نتوان ساختن

صرف جست وجوی خودکردیم عمراما چه سود

هستی ما هم به روزشهرت عنقا نشست

درکفن باقی ست احرام قیامت بستنت