ننگ وضع هم بساطیهای مجنون برنداشت

رفت گرد ما به جایی کز فلک بالا نشست

تیره باطن را چه سود از صحبت روشندلان

صاف نبود زنگ با آیینه گر یک جا نشست

گرد ما شد آب تا در دامن صحرا نشست

شعله ما را درین بزم آرمیدن مفت نیست

صد تپیدن سوخت تا یک داغ نقش یا نشست