شعله ما را درین بزم آرمیدن مفت نیست

صاف نبود زنگ با آیینه گر یک جا نشست

ننگ وضع هم بساطیهای مجنون برنداشت

گرد ما شد آب تا در دامن صحرا نشست

صد تپیدن سوخت تا یک داغ نقش یا نشست

آبرو ذاتی ست بیدل ورنه مانند گهر

مهره گل هم تواند در دل دریا نشست