تاکجاهابایدم مینا به پر پا شکست

در تماشایی که باید صد مژه بالا شکست

خواب غفلت چون نگه مارا به چشم ما شکست

شوق بیتاب و قدم لبریزجوش آبله

خاک گردیدیم و از ذوق طلب فارغ نه ایم

نام در پرواز آمد تا پر عنقا شکست

عالمی را حسرت آن لعل درآتش نشاند