عالمی را حسرت آن لعل درآتش نشاند

تاکجاهابایدم مینا به پر پا شکست

خاک گردیدیم و از ذوق طلب فارغ نه ایم

نام در پرواز آمد تا پر عنقا شکست

موج گوهر خار در پیراهن دریا شکست

در خم زلفت چسان فتاد دل گردد بلند

این شبستان سرمه دانها درگلوی ما شکست