هرقدر عریان شوم فال نقابی می زنم

در چکیدنها مژه تا دامنم یک شیونست

مهر عشق از روی دلهاگر براندازد نقاب

باطن هر ذره از چندین تپش آبستنست

چون شکست دل هجوم ناله ام پیراهنست

معنی سوزی ست بیدل صورت آسایشم

جامه احرام آتش پنبه داغ منست