مهر عشق از روی دلهاگر براندازد نقاب

شعله ها در پنبه داغ دلم پروردنست

اشک مجنونم زبان درد من فهمیدنی ست

در چکیدنها مژه تا دامنم یک شیونست

باطن هر ذره از چندین تپش آبستنست

هرقدر عریان شوم فال نقابی می زنم

چون شکست دل هجوم ناله ام پیراهنست