همچوآتش سوختن از پیکر من روشنست

دل به سعی گریه سرشار روشن کرده ایم

این چراغ بیکسی را اشک حسرت روغنست

خامکار الفت داغ محبت نیستم

ساغر عشرتگه می گیرد، که در بزم بهار

همچو مینا شاخ گل امروز خون درگردنست

ننگ تصویریم از ما، جرات جولان مخواه