ساغر عشرتگه می گیرد، که در بزم بهار

این چراغ بیکسی را اشک حسرت روغنست

خامکار الفت داغ محبت نیستم

همچوآتش سوختن از پیکر من روشنست

همچو مینا شاخ گل امروز خون درگردنست

ننگ تصویریم از ما، جرات جولان مخواه

اینقدرها بس که پای ما برون دامنست