طبع روشنیم دهد از دست ، ربط خامشی

ورنه جای نامه پیش یارما را خواندنست

نور بینش جمله صرف عیب پوشی کرده ایم

شوخی نظاره ما تار چشم سوزنست

ازپی حبس نفس آیینه حصن آهنست

بشکنم دل تا شوم با رمزتحقیق آشنا

شخص هم عکس است تا آیینه دردست منست