ازپی حبس نفس آیینه حصن آهنست

نور بینش جمله صرف عیب پوشی کرده ایم

شوخی نظاره ما تار چشم سوزنست

طبع روشنیم دهد از دست ، ربط خامشی

بشکنم دل تا شوم با رمزتحقیق آشنا

شخص هم عکس است تا آیینه دردست منست

ضبط بیباکی ست درکیش جنون ترک ادب