شوخی جوهرگریبان می درد آیینه را

ساده چون زانوست گرآیینه با ما روبروست

ذکر تیغت در میان آمد دل ما داغ شد

تشنگان را یاد آب آتش فروز آرزوست

خار در پیراهن هرگل که بینی بوی اوست

با قناعت ساز اگر حسرت پرست راحتی

بالش آرام گوهر قطره واری آبروست